1. I can’t sleep tonight, everbody’s saying everything’s allright

    Bu sabah uyandığımda her zaman olduğu gibi telefonumdan sosyal medyaya göz atıyordum. Dün gece herkes İstanbul’daki Travis konserine gitmişti. Instagram’da paylaşılan videoları izlemeden önce bu kadar etkileneceğimi hiç tahmin edememiştim. Gözümden bir iki damla yaş bile süzüldü.

    Özlediğim şey sadece ortaokulda olmaktı, masum olmaktı… Defterden kopardığın bir kağıt parçasına şarkı sözleri yazıp elden ele göndermekti.

    Travis – Why Does It Always Rain On Me?

  2. Album Art

    efeandac:

    Çocukluğun, dünyayı avuç içi kadar sanma hali vardır ya, avuç içinin acımasına daha zaman vardır hani; işte o zamanlardan şimdiye gözümü diktiğimde anlıyorum manzaranın silindiğini. Akşam eve gitme vaktini es geçip, hâlâ sokakta oynuyor olmanın verdiği o tatlı huzuru bulamıyorum kendimde. Büyürken öğrendiklerimin, arkadaş tavsiyelerimin, anne endişelerinin, kitapların, şarkıların; o keskin cümlelerinde ezber bozamıyorum artık. Düşünüyor, düşünürken dalıp gidiyorum.

    Durmadan ne düşündüğünü soruyorlar insana. Birilerini, bir şeyleri, bir yerleri diyorum; ama yetinmiyorlar. Aç köpekler gibi soruyorlar; kimi, neyi, nereyi?.. Oysa çocukken en zor soru tanrının kaç olduğuydu. En masum beklenti yanık ekmek yerken para bulmaktı. Korku, en korktuğunun dudaklarına on beş yaş tedirginliğiyle yaklaşmaktı…

    Şimdilerde, bir zaman dilimine ait korkularım - artık ya çok yaşanmışlıktan ya da umursamamaktan - bir sonrakine düşerken kayboluyor. Cümlelerim ağzımdan çıkar çıkmaz havada kırılıyor, gitmesi gereken yere ulaşamıyor, ayaklarıma dökülüyor. Ayaklarım, bütün ezberlerimin üstünden geçiyor.

    Yarın gitmek istiyorum, bugün cesaretim yok.

    Title
    Zaman
    Artist
    Jülide Özçelik
    Album
    Jazz Istanbul Volume 2
  3. "Maybe I’m too busy being yours to fall for somebody new"

  4. Eğer son bir isteğim olsaydı, 5-6 yıl önce çok üzdüğüm bir arkadaşımın beni affetmesini dilerdim. Her gördüğünde selam veriyor, umursamıyor gibi davranıyor ama beni affetmediğini bilmek çok üzücü…

  5. Aşağıdaki yazıyı Elif Tanverdi yazmış, okuyunca fark ettim ki sanki beni anlatıyor. Hepimizin iç sıkıntısı aynı mı? 

    Dolunay, iç sıkıntısı, aşk ve bişeyler

  6. İçimde bir şeyler düğümlenir her seferinde, omuzlarım düşer, gözlerim yukarılara bakar…

    Cinematic Orchestra - To build a home

About me

"take me out tonight where there's music and there's people and they're young and alive"